Άπληστη η βραδιά σκορπίζει δευτερόλεπτα

Δεν είναι θέμα χρόνου, ταίμινγκ, απόστασης, διάθεσης, φόβου, απερισκεψίας, σκοπιμοτήτων, θέλω, λαθους και σωστού.
Είναι που βαδίζω στα τυφλά, με τόσο αγνωστο, με ικασίες, σκέψεις. Δεν βλέπω σημάδια. Δεν αφήνεις. Και όταν περνάς από το δρόμο μου, πιο πολύ με όνειρο μοιάζεις, που σκορπά με τις αυγές.

****