ελα λευκό μου σύννεφο και γίνε προσκεφάλι

για το παιδί το χνούδαλο

που ο ύπνος το'χει πάρει


να κοιμηθεί σαν βασιλιάς

κι όταν καλοξυπνήσει

μέσα απ'τα βάτα της σιωπής


στ'όνειρο να βαδίσει

να είναι τ'όνειρο καλό

απατηλό ας είναι

κι ύστερα γύρισε ψηλά

κι αν θες βροχούλα γίνε


 
 

Here are the young men, the weight on their shoulders

Here are the young men, well where have they been?

We knocked on the doors of Hell's darker chamber

Pushed to the limit, we dragged ourselves in

Watched from the wings as the scenes were replaying

We saw ourselves now as we never had seen

Portrayal of the trauma and degeneration

The sorrows we suffered and never were free



Where have they been?

Where have they been?

Where have they been?

Where have they been?


Weary inside, now our heart's lost forever

Can't replace the fear, or the thrill of the chase

Each ritual showed up the door for our wanderings

Open then shut, then slammed in our face                                           

Είναι μια στιγμή που το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να περιμένεις.

                                                                                                                                                                   ''Δεν είναι όμως νυσταλέα ούτε αδιάφορη. Ξέρει πως είναι τώρα η στιγμή που πρέπει να είναι έτοιμη για κάτι συνταρακτικό. Είναι μια στιγμή γεμάτη μυστήριο, όπως οι ώρες ακριβώς πριν από το ξημέρωμα''                                                                                                 

Πότε θα γίνω ποτάμι να ξεχειλίσω;

Κόλλησε πάνω μου η πέτσα και γδέρνω και ξανακολλάω το δέρμα μου, τα μάτια μου γλιστρούν στην οθόνη, κοιτούν τα χέρια μου που πληκτρολογούν αυτές εδώ τις λέξεις.
Οι άνθρωποι φεύγουν και έρχονται και ξεχνούν και χάνονται μέσα στα βλέμματα που δεν βλέπουν, στις λέξεις που δεν λένε, στα χρώματα που στροβιλίζουν κοροιδευτικά, στα βήματα, σφραγίδες που τραντάζουν τα πατώματα που γυαλοκοπάνε και φθείρονται.
Πίσω από την δύναμη η εξάντλησή μου και οι εύθραυστες βεβαιότητες μου.
Πίσω από τα μάτια μου και τα κόκκινα χείλη μου μια ανέκφραστη γκριμάτσα που ριμάζεται με χίλια δυο τσαλακώματα.
Πίσω από την καρδιά μου μια κατηφόρα που στα άδυτα φτάνει σκοτάδια μου.
Πότε θα γίνω ποτάμι να ξεχειλίσω;
                                                                                                            
******

Άπληστη η βραδιά σκορπίζει δευτερόλεπτα

Δεν είναι θέμα χρόνου, ταίμινγκ, απόστασης, διάθεσης, φόβου, απερισκεψίας, σκοπιμοτήτων, θέλω, λαθους και σωστού.
Είναι που βαδίζω στα τυφλά, με τόσο αγνωστο, με ικασίες, σκέψεις. Δεν βλέπω σημάδια. Δεν αφήνεις. Και όταν περνάς από το δρόμο μου, πιο πολύ με όνειρο μοιάζεις, που σκορπά με τις αυγές.

****

χιόνι καύσωνας, ένα

Τρακάρω δωρεάν
χίλιες φορές το δευτερόλεπτο τον αέρα
με τη φθαρτή μου σάρκα
σπάζω καθρέφτες
ακούγονται στριγγλιές
μι λα και σι
συγχορδία φάλτσα
με δωρεάν σιωπές
καλούπια σαν κεριά

κόψε λίγο ακόμη κομματάκια τις αναπνοές μου
κάνε στέρεο το κορμί μου
ακούνητο και αγέλαστο
παγωμένο
χιόνια σκεπάζουν την αιώνια ζέστη μου εκεί που τα τζιτζίκια τραγουδούν απλώνονται χιονοστιβάδες

τα λόγια αγγίζουν εσένα που ακόμη προσπαθείς
και σε εσένα που σε λιώνω πόσο δεν θέλω να χυθώ

‘Όποιος πονά και δεν το φανερώνει κάνει τον πόνο άρχοντα’

  

Πόσες ιδέες σε κενά χαρτιά πόσες ιδέες για μια καλύτερη ζωή

Έλεγχος

Πλαίσιο

Ο χρόνος που περνά ή δεν περνά

Ξέρω τι θα γίνει αύριο περίπου πάνω κάτω ή και όχι

Φοβάμαι να μην γίνει κάτι που θα βλάψει όσους αγαπώ

Γύρω μου όλες οι δυνατότητες

Όλες οι λέξεις

   Διαλέγω να συνεχίσω ή όχι

  Διαλέγω να συνδιαλέξω ή όχι

 Διαλέγω να συνυπάρξω ή όχι

Διαλέγω να αγαπήσω ή δεν διαλέγω αλλά αγαπώ

Τι θα πει αγαπώ, τι θα πει τι θα πει θα τι θα πει πει

Όλες οι αγάπες και οι πληγές, όλες οι ανυπομονησίες, όλα τα παραμύθια όλα τα όνειρα,

 μέσα στο μέσα,

μέσα στον ιδρώτα μου,

 στα σκατά μου και τις αναπνοές μου

ΟΧΙ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ σας παρακαλώ

      ‘Πάνω στα λιτά σου τα μαλλιά φωλιάζουν λαμπυρίδες’

‘Στο πουθενά θα μας πετάξει ο χρόνος

Γι’αυτό και εμείς τα ξωτικά

Σαν φορτηγά που βγήκαν από το δρόμο

Θα ζήσουμε παράφορα’