Ο Εγωιστής Γίγαντας
Όσκαρ Ουάιλντ
Ήρωας του πρώτου -και μάλλον και του πιο γνωστού- παραμυθιού του Όσκαρ Ουάιλντ είναι ένας σκληρός γίγαντας, που ζει μόνος του σ' ένα μεγάλο σπίτι με έναν ακόμα πιο μεγάλο κήπο. Κάθε τόσο, πηγαίνει για διακοπές στο σπίτι ενός φίλου του. Βέβαια, οι διακοπές του διαρκούν μήνες ίσως και χρόνια. Όταν μια μέρα επιστρέφει από αυτές τις καθιερωμένες διακοπές, βρίσκει τον κήπο του γεμάτο παιδιά. Ο εγωιστής γίγαντας θέλει τον κήπο του μόνο για κείνον. "Ο κήπος μου είναι δικός μου και δεν θ' αφήσω κανέναν να παίζει σ' αυτόν εκτός από μένα" αναφωνεί και διώχνει τα τρομαγμένα παιδιά, βάζοντας μάλιστα και μία πινακίδα με τα λόγια "Οι παραβάτες θα εκτελούνται".
Τα χρόνια περνούν και ο γίγαντας γίνεται όλο και πιο δυστυχισμένος. Δεν είναι μόνο ότι περνά τις μέρες του ολομόναχος μα και η άνοιξη που δεν είχε ξεχάσει το δικό του κήπο. Ο γίγαντας έβλεπε μόνο την παγωνιά και το χιόνι γύρω του. Μέχρι που μια μέρα, ξαπλωμένος στο κρεβάτι του, ακούει μια μελωδία, που του φάνηκε σαν "την ωραιότερη μουσική του κόσμου". Ένα πουλάκι τραγουδούσε, διώχνοντας έτσι το κρύο και το βοριά.
Δεν ήταν η μόνη έκπληξη που τον περίμενε. Τα παιδιά είχαν επιστρέψει, καθώς είχαν βρει μια μικρή τρύπα στον τοίχο, και ο κήπος είχε βρει ξανά τη ζωντάνια του. Ο γίγαντας ξέχασε τον παλιό του εγωισμό και ένιωσε ευτυχισμένος που έβλεπε ξανά τα παιδιά. Όμως ένα από αυτά, το πιο μικρό απ' όλα, δεν μπορούσε ν' ανέβει στο δέντρο. Ο γίγαντας το βοήθησε και το αγάπησε πιο πολύ απ' όλα. Εξάλλου, δεν ήταν ένα συνηθισμένο αγόρι
