ASTRA

Εξωφρενικές, υπερβολικές προσδοκίες

Υπερεθνικισμός, σκληροπυρηνικοί, φονταμενταλιστές

Τσαρλατάνοι της θρησκείας , αιρέσεις, σέχτες

Άνθρωποι σαν εκκρεμή

Μεταξύ ρεαλισμού και φαντασίωσης

Η Αθωότητα ματώνει, οι αρρώστιες καλπάζουν

Ελίτ και μάζες αξεχώριστοι, ευαίσθητος και βλάκας ένα

Στην οθόνη του κομπιούτερ μεταφέρεται η ζωή που δεν ζεις

Που είναι συναισθηματικά ακίνδυνη

Νέα ναρκωτικά εμφανίζονται

Ηφαίστεια εκρήγνυνται και ανεμοστρόβιλοι σαρώνουν

Το πάρτι των ψευδαισθήσεων

www.stardome.gr

forward or backward?

Κοιμάμαι και ξυπνάω με μια πορτοκαλί σκιά
σημάδια στον τοίχο
απότομη στροφή
τα δευτερόλεπτα θεόρατα
με προσπερνούν

Θα μείνεις;

THE FUTURE SOUND OF LONDON

http://www.youtube.com/watch?v=F0RI8L6e7Y0

The trouble with learning from experience is that you never graduate.

Με λες επίθεση

κοίταξε γύρω στο θλιμμένο σου σαλόνι μια μοναξιά που αντιφεγγίζει στην οθόνη δες ένα πτώμα στο μεγάλο σου καθρέφτη έτσι είσαι πίσω απ' τη νιότη σου π' αστράφτει νιώσε το μέτρο του κανόνα που επιμένει απ' τα ρολόγια του ζωή να ξαποστέλνει νιώσε τη σύμβαση στα παγωμένα γέλια φωτογραφίες από άθλια τσιφτετέλια με λες επίθεση καταστροφή αποσύνθεση με λέω άμυνα φωτιά και σύνεση με λες απίθανο ψυχωτικό απόλυτο με λέω άκομψο τρελό κι αμόλυντο τόλμα μια βόλτα στα σκοτεινά προάστια δες ένα πάθος μια αγκαλιά τεράστια πόνος και αίμα μπερδεύει τις κουλτούρες πως βαβουριάζουν της καριέρας οι κουμπούρες πώς παιδιαρίζουν οι αλήτες στα φανάρια πώς κοροϊδεύουν της ζωής τ' αναστενάρια ενώ αποστρέφεσαι εικόνες που δαγκώνουν οι άσπρες λωρίδες του δρόμου σε καρφώνουν λες τι να κάνω δε γαμιέσαι ξεφορτώσου λέω τη ζώνη να φορέσεις θα σε λιώσουν λες ειρωνεύεσαι τσογλάνι και δεν ξέρεις λέω δεν έχεις χρόνο μιζέρια περιφέρεις έμποροι πρότειναν αμύθητη πενία και συ λιμπίζεσαι αφόρητη ανία τα κράτη μάτωσαν της γειτονιάς τον χάρτη και συ μαζεύεις τα κομμάτια σου απ' το πάρτυ μπάτσοι σκαρφίζονται νυχτερινά παιχνίδια στου τρίτου κόσμου τ' αποκαΐδια το ίδιο αίμα οι ίδιες στάχτες θα σκεπάσουν τα όνειρα σου οι εφιάλτες θα ξεράσουν

πρώτη κίνηση

Αυτός που

πυροβολεί πρώτος

Είναι ο πιο φοβισμένος

Το παιχνίδι...που δεν λέγεται της μοναξιάς

Ήμουν μόνη,μόνη με παρέα,μόνη με σένα
Το παιχνίδι δεν λέγεται της μοναξιάς
μα της παρηγοριάς, της ανάγκης,
της αυταπάτης και του έρωτα.