Sunday, February 28, 2010

πεφτω στα νερά σου και φτάνω στο βυθό σου

http://www.youtube.com/watch?v=2mcjFMxBfYM

    Ενας ολόκληρος κόσμος.Μια γειτονιά με τα πάθη να σέρνονται στα πεζοδρόμια ,τις κραυγές, τις ματιές και τους αναστεναγμούς να βγαίνουν παγανιά στα μπαλκόνια και τα παραθύρια.
  Χώματα ποτισμένα κρασί και χαμηλά τακούνια, βήματα γοργά και αλήτικα, συρσίματα στις πόρτες, ψίθυροι και ουρλιαχτά δεμένα  στα σκαλιά και τους τοίχους.















Δως μου μια μαχαιριά να λυτρωθεί το αίμα μου, δώς μου ένα φιλί να ποτιστεί το αίμα μου, να γίνει ελαφρύ να μην με βαραίνει.
Όμορφη πνοή και άνεμος θαλασσινός στα πνευμόνια μου
θα καρτερώ για πάντα
το φιλί σου
δροσερό νερό
στα διψασμένα χείλη μου



***

Friday, February 19, 2010

Speed of Light



       If there's a perfect sky that we came from
           We'll be like stars forever shining on  

                We are flesh and we are free
                     We are drift wood in the sea 

                           From the distance we are stars
                                  Like there is a face on Mars
                                        We are lost and we are one
                                             We are neighbours to the Sun
                                                  Slowly drifting out of sight
                                                         Traveling at the speed of light



Friday, February 5, 2010

φοβάμαι....

Τι φοβάσαι; με ρώτησε κοιτώντας τα κατάβαθα της ψυχής μου.
Φοβάμαι μήπως πληγωθώ μήπως δεν είμαι αρκετά καλή μήπως είμαι βαρετή μήπως είμαι οκνηρή μήπως δεν καταφέρω να αγαπήσω και να αγαπηθώ μήπως δεν βρίσκω δύναμη και θάρρος να κάνω πραγματικότητα αυτά που επιθυμώ μήπως δεν ξέρω καν ποιες είναι οι επιθυμίες μου μήπως αυτοί που με αγάπησαν ή με αγαπούν δεν ξέρουν ή δεν ήξεραν τι τους γινόταν ή αγαπούν κάτι που δεν είμαι εγώ φοβάμαι τον αυτοματισμό σε κινήσεις και σκέψεις φοβάμαι τη συνήθεια φοβάμαι τη βία λεκτική και σωματική φοβάμαι τη μη βια ,την καταπίεση και συγκράτηση των συναισθημάτων, φοβάμαι το ο,τι φοβάμαι


Αγριο λουλούδι στον ήλιο,θα ανθίσεις;



 ***

Saturday, November 28, 2009

My sister



...I was so afraid of the night,
You seemed to move through the places that I feared,
You lived inside my world so softly
Protected only by the kindness of your nature...

...We felt so differently then,so similar over the years
The way we laugh the way we experience pain...

...Faces and worlds that no one else will ever know...

You are my sister
And I love you

MAY ALL OF YOUR DREAMS COME TRUE



***

Wednesday, November 25, 2009

Εκάτη-HECATE * για την Κατερίνα


The Greek goddess Hecate reminds us of the importance of change, helping us to release the past, especially those things that are hindering our growth,  and to accept change and transitions. She sometimes asks us to let go of what is familiar, safe, and secure and to travel to the scary places of the soul.

New beginnings, whether spiritual or mundane, aren't always easy. But Hecate is there to support and show you the way.

She loans her farsightedness for you to see what lies deeply forgotten or even hidden, and helps you make a choice and find your path. Oft times she shines her torch to guide you while you are in dreams or meditation.

Hecate teaches us to be just and to be tolerant of those who are different or less fortunate, yet she is hardly a "bleeding heart", for Hecate dispenses justice "blindly" and equally.

Whether the Greek goddess Hecate visits us in waking hours or only while we sleep, she can lead us to see things differently (ourselves included) and help us find greater understanding of our selves and others. 

Although her name may mean "The Distant One", Hecate is always close at hand in times of need, helping us to release the old, familiar ways and find our way through new beginnings.



***

Friday, October 23, 2009

Κι ο θάνατος δεν θα 'χει πια εξουσία




Κι ο θάνατος δε θα 'χει πια εξουσία.
Νεκροί άνθρωποι γυμνοί θα γίνουν όλοι ένα
με τον άντρα στον αγέρα και το φεγγάρι στη χάση·
όταν τα οστά τους απογυμνωθούν και τα γυμνά οστά αφανιστούν,
θα 'χουν άστρα στους αγκώνες και τα πόδια·
αν και τρελοί, θα είναι σώφρονες,
αν και θαλασσοπνιγμένοι, θα αναδυθούν ξανά·
αν κι εραστές χαμένοι, ο έρωτας δεν θα χαθεί·
κι ο θάνατος δεν θα 'χει πια εξουσία.
Κι ο θάνατος δεν θα 'χει πια εξουσία.
Κάτω από τα στροβιλίσματα της θάλασσας
εκείνοι εκεί για χρόνια ανεμορδαρμένοι μα διόλου πεθαμένοι·
με τη μέγγενη να σφίγγει, με τις δυνάμεις να τους εγκαταλείπουν,
σε τροχό δεμένοι, μα δεν θα εξαντλούνται·
η πίστη μες στα χέρια τους θα σπάει στα δυο,
και τα μονόκερα δεινά θα τους διαπερνούν·
εντελώς σακατεμένοι μα δεν θα λιγοψυχούν·
κι ο θάνατος δεν θα 'χει πια εξουσία.
Κι ο θάνατος δεν θα 'χει πια εξουσία.
Ας μην κρώζουν πια οι γλάροι μες στα αφτιά τους
μήτε τα κύματα να σκάνε με ορμή στις ακτές·
εκεί που άνθισε ένα λουλούδι κανένα άλλο
ας μην σηκώσει το κεφάλι στα ραπίσματα της βροχής·
αν και τρελοί, νεκροί σαν τα καρφιά,
κεφαλές ειδώλων οι ίδιοι θα αποκαθηλώνουν μαργαρίτες·
θα διαρρηγνύουν τον ήλιο μέχρι ο ήλιος να συντριβεί.
Κι ο θάνατος δεν θα 'χει πια εξουσία.

Dylan Thomas

***

Tuesday, September 29, 2009

music

Τις τελευταίες μέρες έχει τύχει να με ρωτήσουν κάποιοι τι μουσική ακούω και η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω τι να απαντήσω...
Ακούω διάφορες μουσικές ,ανα περιόδους κολλάω με κάποιες, αλλά δεν μπορώ να μιλήσω πιο συγκεκριμένα..
Μου αρέσουν οι μουσικές που με ταξιδεύον, που βλέπω μέσα τους εικόνες, που μου ανακατώνουν το μέσα μου, που με ξεσηκώνουν, που με αγριεύουν, που με ηρεμούν, που με ζαλίζουν, που μου θυμίζουν ένα αγαπημένο πρόσωπο, που μου πλουτίζουν τη σκέψη, ο λεξιλόγιο, τη φαντασία....που με κάνουν να χαμογελάω ή να γελάω...ή να κλαίω...να ονειροπολώ...να ξεχνώ...να θυμάμαι...
Τα αγαπημένα της περιόδου αυτής τραγούδια είναι το 'Elation Station' και το'Avratz' από τους Infected Mushroom και το 'Ι'am going in' της Lhasa de Sela.


http://www.youtube.com/watch?v=wcsrvqPVsUk&feature=related

About Me