Αύριο;

Ήρθες σπίτι.Στην αρχή όπως πάντα με κοιτάς σαν να περιμένεις να φέρω σε τάξη μιαν απροσδιόριστη αταξία.
Άναψα τα φώτα.Τα βλέπεις;Μπορείς να γυρίσεις το βλέμμα σου και να δεις τη λάμψη τους;
Είναι βάσανο να βλέπω τη λάμψη σου μη ξέροντας αν λάμπεις δίπλα μου,πίσω μου,για μένα, εναντίον μου,αναγνωρίζοντας με,προσπερνώντας με,αδιαφορώντας,γελώντας,παίζοντας,κοιτώντας με ή μετρώντας τα αστέρια του ουρανού σου.
Όταν φεύγεις σκόρπιες λέξεις,ματιές,όνειρα και επιθυμίες γεννιούνται και πεθαίνουν.
Είσαι κοντά;
Αν έφυγες,μην ξεχάσεις να σβήσεις τα μάτια σου,δεν θέλω να με τυφλώνουν.
Σήμερα είναι όμορφα.Η μυρωδιά σου ολόγυρα και η μνήμη σου κρέμεται στο απέναντι παράθυρο.Σήμερα είναι λιακάδα.Αύριο;




***